دست عشق از دامن دل دور باد...

یا مُقلبَ القلوب ِ وَالاَحوال !

یا مُدَبرَ اللّیل ِوَ النّهار !

یا مُحَوللحَول ِ وَ لاَحوال !

حَول حالنا إلی اَحسَن الحال...

مژده دهید باغ را ،

بوی بهار میرسد...

دل ِ من، مثل ِ کبوترا جلد ِ تو ِ !

عیدی ِ امسال ِ من، دیدن ِ گنبد ِ تو ِ...

دوستای من !

امسال من دارم بعداز ۷ سال، دارم میرم

هفت سین ِ دلتنگی وعشقم و،

کنار گنبد طلا بچینم !

میرم جای همتون نائب و زیارهمشم اگه لایق باشم ،

که امسال طلایی ترین سال عمرتون تا به اینجا بشه !

به نیت همتون :

    از باب الجواد رد و،

        از صحن نخودکی میگذرم و،

                برا کفترا دونه می پاشم و،

                       زیر ایوون طلا، قامت عشق می بندم و،

به گنبد طلا خیره میشم و،

به نیت همتون،

گرد ضریح طواف عاشقی سرمیدم...

دل به پنجره فولاد گره میزنم،

تا که وقتی برمی گردم، همه گره هامون، باز بشه...

مهمونای عزیز باغچۀ کوچیک دل من سلام !

" فرارسیدن نوروز باستانی ِ پارسی "

رو به همه شما که قلبهاتون از جنس ِ طراوت ِ بهار ِ

تبریک میگم !

برای همتون آرزو می کنم ،

که در آغازین لحظات امسال،

بارون عشق و نشاط،

سراسر ِ زندگیتون و پرطراوت  کن ِ و،

رنگین کمون آرزوهاتون نمایون بشه...

 راستی ! 

"  سر سفرۀ هفت سین،"

"من وهم،فقط به رسم رفاقت"

"  دعا کنید..."

ز کوی یار می آید، نسیم باد نوروزی؛

ازین باد ار مدد خواهی، چراغ ِ دل برافروزی !

ز جام گل دگر بلبل، چنان مست ِ می ِ لعل است،

که زد بر چرخ ِ فیروزه صفیر تخت فیروزی !

سخن در پرده می گویم: "چو گل از غنچه بیرون آی! "

که بیش از پنج روزی نیست، حکم میر ِ نوروزی !

به بستان شو که از بلبل، رموز عشق گیری یاد؛

به مجلس آی کز حافظ، غزل گفتن بیاموزی !

می اندر مجلس ِ آصف، به نور و زلجلالی نوش،

که بخشد جرعۀ جامش، جهان را ساز ِ نوروزی...

زمستان رفت و بهاران آمد...

من مانده ام، چگونه میان ِ سیاهۀ سرمای ِ آنهمه عدم، بهار

آزادگی شکوفا شد ؟!!

هم رزمان !

یادمان نرود، توکل را، و محبت را !!

یادمان نرود، مشتهای ِ گره شده بر استبداد را !!

یادمان نرود، قطره قطره مشتهای ِ اِتحاد بود، که دریای ِ

ایرانی آزاد و اسلامی را، پدیدار شد !!

یادمان نرود، هم رزمان !!

خویشتنمان را !

ای محبوب ِ سفر کرده ازمیان ِ ما :

مپنداری از قلبهامان، و از یادهامان خواهی رفت !!

مپنداری از یادهامان رفته است، اشکهای ِ مادران ِ دلخون

را، در فراغ ِ نوگلان پرپر برای ِ اِنقلاب !!

مپندارکه اِذن میدهیم، کور دلان گمان ِ باطل به نهال ِ اِنقلاب ِ

اسلامیان بَرند !!

مگر ایرانی بمیرد تا تیشۀ فرو مایگان نهال ِ انقلاب ِ

اسلامی،یادگار پیر و محبوب قلبهامان خمینی کبیر را، از

پای درآورد !!...

که پیر و جوان، ایستاده ایم به پای ِ :

یادگار ِ ماندگار ِ تو !!

همان نشانه اقتدار و صلابت ِ ایرانمان !!

که ماندگار خواهد ماند تا ابد :

در قلب ِ ایرانی !

در هر تپش ِ نام اسلام !

در تمام تاریخ ِ بشریت...

و حتی، در اذهان ِ کوردلان ِ باطل خیال !!...